İnsanlar her dönemde dünyayı anlamlandırmak için hikâyeler üretmiştir. Mitler, yalnızca bilinmeyeni açıklamak için değil, aynı zamanda belirsizlikle başa çıkmak için de vardır. Ancak bugün içinde bulunduğumuz dijital çağ, bu hikâye üretme biçimini kökten değiştirmiş görünüyor. Artık mitler belirli bir geleneğin içinden yavaş yavaş doğmuyor; farklı zamanlara ve kültürlere ait parçalar, internet ortamında hızla bir araya gelerek yeni anlatılar oluşturuyor. Eski semboller, dinî figürler ve modern korkular aynı potada eritiliyor. Ortaya çıkan şey ise ne tam anlamıyla geleneksel ne de bütünüyle yeni: hibrit bir mitoloji.